Değerlendirme Kriterleri

Toplu taşıma neredeyse yok; işe gidip gelmek için özel araç zorunlu. Yollar bozuk, servis imkânı yok.

Kısıtlı toplu taşıma var ancak sık değil. Uzak semtlere ulaşmak güç, araç sahibi olmak büyük avantaj.

Temel toplu taşıma mevcut; merkeze ulaşım sağlanabiliyor. Yoğun saatlerde sıkıntı yaşanabiliyor.

Gelişmiş otobüs/minibüs ağı, düzenli seferler. Araç olmadan da günlük ihtiyaçlar karşılanabiliyor.

Metro/tramvay/vapur gibi çeşitli seçenekler mevcut. Şehir içi ve dışı ulaşım son derece kolay ve konforlu.

Yalnızca küçük bir sağlık ocağı var; uzman hekim için saatler uzağa gitmek gerekiyor.

Devlet hastanesi mevcut ancak uzman eksikliği belirgin. Yoğunluk nedeniyle hizmet kalitesi düşük.

Genel sağlık hizmetleri yeterli. Bazı uzmanlık dalları için il dışına çıkmak gerekebiliyor.

İyi donanımlı devlet hastanesi ve çeşitli uzmanlar mevcut. Acil durumlar dahil hızlı hizmet alınabiliyor.

Şehir hastanesi veya üniversite hastanesi gibi kapsamlı sağlık altyapısı var. Uzman bulma ve randevu sorunu yaşanmıyor.

Aşırı dosya/hasta/öğrenci yoğunluğu. Mesai saatleri çok uzun, tükenmişlik riski çok yüksek.

Yoğun iş yükü; sık uzun mesailer, yurt dışı/il dışı görevler veya ağır sorumluluklar söz konusu.

Orta düzey yük; zirve dönemler bunaltıcı olsa da genel olarak idare edilebilir.

Dengeli iş yükü; mesai saatlerine çoğunlukla uyuluyor, iş–yaşam dengesi kurulabiliyor.

Makul ve sürdürülebilir iş yükü. Mesaiye kalma neredeyse yok; aile ve sosyal yaşam için zaman kalıyor.

Çok küçük yerleşim yeri; sinema, tiyatro, restoran gibi imkânlar yok. Akşamları yapacak neredeyse hiçbir şey yok.

Birkaç kafe/restoran var; kültürel etkinlik yok denecek kadar az. Hafta sonu dışarı çıkmak keyifsiz.

Temel ihtiyaçlar karşılanabiliyor; AVM veya merkezi bir alan mevcut, fakat çeşitlilik kısıtlı.

Çeşitli restoran, kafe ve alışveriş merkezleri var. Aile ve arkadaş ile vakit geçirebilecek yeterli seçenek mevcut.

Zengin kültürel ve sosyal yaşam; tiyatro, sinema, konser, park, yeme-içme çeşitliliği bol. Yaşam kalitesi çok yüksek.

Hiç lojman yok ya da tamamen dolu; kiralık konut bulmak da çok güç.

Lojman sayısı çok az veya çok eski/bakımsız. Yeni atamada lojman almanın yolu yok.

Lojman mevcut ancak sıra beklenmesi gerekiyor. Kalite orta düzeyde, bazı eksiklikler var.

Yeterli sayıda, nispeten iyi durumda lojman bulunuyor. Kısa sürede lojmana taşınmak mümkün.

Lojman bolluğu; ilk günden itibaren kolayca tahsis alınabiliyor. Lojmanlar bakımlı ve yaşanabilir durumda.

Kira ve geçim son derece pahalı; maaş yetmiyor, ek kaynak gerekmeden yaşamak çok zor.

Yüksek kira ve geçim giderleri; tasarruf imkânı yok, zorlu bir bütçe dengesi söz konusu.

Orta düzey maliyet; dikkatli bütçeyle idare edilebiliyor, lüks harcamalara pek olanak yok.

Kira ve geçim makul; maaşın büyük bölümü ihtiyaçları karşılıyor, küçük tasarruf yapılabiliyor.

Çok uygun yaşam maliyeti; kira düşük, market ve ulaşım giderleri düşük. Maaşın büyük bölümü artıyor.

Kreş yok; okullar çok yetersiz, öğretmen eksikliği büyük. Çocuklu aileler için ciddi sorun.

Birkaç devlet okulu mevcut ama kalitesi düşük. Özel okul veya dershane seçeneği yok.

Temel eğitim ihtiyaçları karşılanabiliyor; kalite orta düzeyde, seçenekler kısıtlı.

Kaliteli devlet okulları ve birkaç özel seçenek mevcut. Kreş bulunabiliyor.

Çeşitli kreş, kaliteli devlet ve özel okul seçenekleri bol. Eğitime verilen önem yüksek.

Çok zorlu iklim; aşırı soğuk/sıcak veya sürekli yağış. Günlük yaşamı ciddi ölçüde zorlaştırıyor.

Ağır iklim koşulları; uzun kış veya kavurucu yaz, dışarı çıkmak uzun süre zor.

Belirli mevsimlerde zorluklar var ama tolere edilebilir. Dört mevsim yaşanabiliyor.

Genel olarak ılıman; zor mevsimleri kısa. Dışarıda aktif olmak için uzun dönemler uygun.

Dört mevsim dengeli ve konforlu. Hava koşulları yaşam kalitesini olumlu etkiliyor.